Jef
van Tuerenhout
JEF van TUERENHOUT blijft
ondanks zijn respectabele leeftijd één van de leidinggevende figuren in
onze hedendaagse kunstwereld en dan voornamelijk met zijn surrealistisch
oeuvre dat torenhoog boven alle -ismen, die deze veelzijdige kunstenaar
beoefende, uitsteekt. Na Magritte, Delvaux en Labisse neemt de controversiële,
maar minzame Oostendse Mechelaar onvervaard het voortouw in een strekking
waar we steeds goed vertegenwoordigd bleven op de internationale kunstscène.
Geboren te Mechelen op 23 mei 1926, maar wonend en werkend in een ruim en
rustig gelegen pand te Wenduine, evolueerde hij vanuit een uitgesproken
expressionisme, over het miserabilisme en het primitivisme, naar een
verdroomd en erotisch geladen metafysisch realisme, waar de vrouw steeds
een centrale plaats inneemt. De vrouw is als het ware een 'medium' bij het
scheppen van zijn oeuvre. Ze is zijn muze bij het creëren van
uiteenlopende atmosferen en helpt hem als het ware bij het tastbaar maken
van een fijnzinnig en broos magisch realisme. Hij gebruikt de vrouw als
'tastbaar element' bij een fantastieke, soms exotische veruiterlijking,
die vorm krijgt naargelang de stemming en de kleurenharmonie die hij op
dat bepaald moment in zich heeft.
Zijn scherpe analytische geest, die doorheen het aardse 'zijn' en denken
dringt, maakt hem tot een meester in de metafysiek.
De roerloze, koudogende vrouwenfiguren geven de kunstliefhebber nochtens
een eerste indruk van magie, ja erotiek. De inhoud van zijn geschilderd en
gebeeldhouwd oeuvre gaat echter veel dieper.
De vrouw en haar schoonheid bleef in zijn ganse carrière de
inspiratiebron bij uitstek. Zij en alleen zij brengt de boodschap, die
ontsproot in de kosmopolitische geest van een man met een warme en ruime
levensvisie, eenvoudig en toch fascinerend over naar het publiek.
Albert
Haelemeersch |
